N'Gedicht! N'Gedicht!

De Koh Berta

 

De Koh Berta in ehr Noot -

kriggt den Melker böös to faat.

 

Een twee dree – he kann nix maken -

dat Deert hett em den Liev twei braken!

 

Denn neiht se ut – so inne Brass

un gifft oppe A 7 Gas.

 

Doch Berta kann uns nich lang plagen -

wart vun een Benz gen Heven dragen!

 

Den goden Steern in` Achtersteven

blootroot hett Berta ünnerschreven. 

 

De Koh versteiht wat wi ni schnallt:

De Minsch melkt so lang

 

bit dat knallt!

  

                                                                   De Tiet

 

                             Hüüt hett de Tiet mol wedder Söben-Mielen-Stebel an.

Dat is gemeen; ik jaag ehr achterran

un kiek nich links nich rechts.

Ver rannt.

 

 

 

Güstern noch dor leeg se fuul an Strand,

dümpel anne Supermarktkass

traag un swor as Blie.

  Keem överhaupt nich inne Gang.

Ver trackt.

 

 

 

Doch in neegsten Momang, dor fangt se an to danzen.

Dreiht Pirouetten fedderlicht

un lannt blots kott. -

Drägt allns fort

  un schuuvt Minuten Stünn üm Stünn.

Ver flixt.