Fotos: Axel Schön
Fotos: Axel Schön

Ut`n Buuk

 

Wat is dat Geheemnis vun` lange Ehe? Ganz eenfach, du dörvst eenfach nicht utenanner gahn. Also, du dörvst di nich scheden laten. - Hm, utenanner gahn, dat kümmt jo doch oftins mol vör. Gifft jo Poore, de gaht sowat vun utenanner – he slank as`n Spargel, se de kommodige Dickmadam oder annersrüm, he mit`n Figur as`n Litfassäul, se de hulten Marionett. Aprospos – Marionett...

 Letzt bien Bäcker. Ik will jüst so`n Maikringel köpen, dor kümmt`n Ehepoor rin, also – de segen so ut...as 300 Joar al verheirod.

 He dat Modell – Fohrwatertünn oppe Nordsee - staatsch, riesig, gewaltig.

 Se lütt, keen Gramm Fett oppe Knaken, de Lippen fast tosomen knepen. Modell „To Foot dreemol ümme Welt“.

 

Ik denk denn jo jümmers forts, hm, so`n Keerl fritt för twee un de Fro hett opgeven. Se kümmt woll över de Runnen – ha Runnen!.. Eendoont...also, se leevt vun Luft un Leev...ähm, nee - also ..Luft jo.. man.. Leev...?... Wo weer ik?..Ach, hier - bien Bäcker...jüst will de Klapperfro – se wies al mit`n Finger op`n schönet Stück Tort – also, se will wat utsöken, un denn, ehr Mann, de Fohrwatertünn... Majestätsch patscht he sik op`n Buuk un seggt denn luud – luud, Lüüd:

 

Schatz! Denk an Deine Figur! Finger weg von Sahnetorte! Frollein: Zweimal Obstkuchen, einmal mit Sahne.“

 

Wi kiekt toerst de Fohrwatertünn an, denn de Marionett.- Nu haut se em jowoll de Inkööpstasch övern dicken Dööts? Also ik harr em jo sowat vun...man se? Nee, nix.

Gifft twee mol Obstkoken, för`n Kugelblitz mit Sahne. Hm. Gediegen.

Also, ik glööv jo, ehr dat düsse klapperdürr Fro de Krogn platzt – platzt de Fohrwatertünn – mit Schangs. Villicht. Eendags. Or ok nich... un denn blifft allns so trurig as dat is.-

Un dat, Lüüd, dat is denn ok dat Geheemnis vun` lange lange lange Ehe.

 

Foto IB
Foto IB

Loslaten

 

Du kannst Kinner dusendmol seggen: Kind, laat de Finger vun`Grill is hitt – tja, un denn höörst se doch al luud blarrn. De Ami seggt to sowat cool:

 Learning by burning. Also, Versöök makt klook oder so. Dat gillt doch för allns. Ok för`t „Loslassen! - Ines, du musst mal loslassen!“ - also, de Kinner, de jo nu uttrocken sünd. Ik un loslaaten. Klor, keen Problem. Besünners annersrüm nich...ha ha ha.

 

As ik mit 24 för veer Weeken dörch Amerika reist bün, dor heff ik mi nich eenmol tohuus mellt. Jo. Worüm ok? Handies geev dat jo noch nich, okay, Telefon schon, Man – nee un överhaupt. Nee, ik wull dormols endlich mien Freeheit geneten. Mien Öllern hebbt dat ok ni nich kommenteert, nich meckert, nich rümmuult, nix.

Na bitte. Weer doch okay. Oder nich? Dat is`n poor Johrteinte her. ….

Hüüt, hüüt treck ik vör mien Öllern noch nadrächlich den Hoot un ik bewunner se.

Ik harr jo keen Dunst. Also, mol ehrlich - ik bün nich so taff. Höör ik mol vun mien Jung, de is 24, also, höör ik mol vun em so een, twee, dree Weeken nix, jo, denn piert dat örnlich.-

 

Also, he is nich in Amerika – ähm – nee, blots 30 Kilometer wiet wech.- Liekers! Minsch, de Keerl kümmt noch nich mol toon Wäschewaschen nahuus! Un ...un... un dat Kühlschapp wart ok nich mihr plünnert! He leevt eenfach Maand för Maand fröhlich ahn Mama vör sik hen.

Ik bün rut. Al jammert se över Nesthocker – man mien Kinner – nix. De hebbt Flünken. (Flügel)

Süüfz. - Ach, Minsch, ik heff middewiel allns anschafft wat de moderne Medien-Technik so hergeven deit. 

Allns in Würklichkeit verkappt Navelsnoorn för Klammeröllern: Also, ik heff hier - Skype – also Telefon mit Bild an Computer, Handy un SMS, un` fixe Waschmaschien, Trockner, sien Leevlingsies in`t Köhlschapp – man nix....eenfach ….nix.

De is womööglich „wunschlos glücklich...“ ?

 

De Japaner seggt:

 

Im Augenblick der Geburt beginnt für die Eltern der Abschied. Hm.

 

Un Goethe meent:

 

Zwei Dinge sollten Kinder von ihren Eltern bekommen:

Wurzeln und Flügel.

 

Na super, dat heff ik denn jo woll henkreegen.

 Liekers - letzt sünd denn doch de Nerven mit mi dörchgahn .....ik heff mien Söhn een n`beten unfair Alarm-SMS schreven, also, wenn denn nix kümmt, denn weet ik ok nich wieder. Also, ik heff em denn mol simst:

 Ich... denke ..darüber.. nach, ..den ..Hund ..zu.. ver..kau..fen!“

  Ha! Dat hett klappt.

3,689 Sekunn later harr ik mien SMS retour:

 

"Mama, chill mal. Mir geht es gut! Habe nur viel um die Ohren! Knuddl den Wauwi."

 

Dree Smileys....:):):)

 

Fründlich, entspannt, seker un free as de Wind – Wuddeln un Flünken.

Schön. Man nich so eenfach, segg ik di – an Anfang?

För mi - nich so eenfach.-